"Gæran" eignast vin...

Ég er á haus. Fermingarundirbúiningurinn í hámarki og þá er nú gott að setjast aðeins niður og hekla smá! Mikið er ég feginn að ég keypti ekki þessa 10 kolla sem ég ætlaði að hekla myntugrænar sessur á fyrir veisluna, ég væri þá sennilega í spennitreyju á þrjátíuogeitthvað niður á Hringbraut! :)

Ég gat samt ekki alveg setið á mér. Kollinn á myndinni hér til hliðar keypti ég fyrir löngu síðan og spreyjaði hann í kopar, nema hvað. Ég ætaði svo alltaf að hekla á hann sessu úr íslenskum lopa en kom mér aldrei í það af því að ég kunni ekki að hekla í hring. Þegar við svo fluttum núna í haust þá fórum við í talsvert minna svefnherbergi en við vorum í áður og það lítið að það kemst ekki náttborð mín megin við rúmið. Þessi kollur hefur því þjónað þeim tilgangi síðan og hefur líka verið gripinn upp í eldhús þegar þess hefur gerst þörf. Þá kviknaði hugmynd í mínum haus. Ég skyldi sko aldeilis hekla sessuna og láta svo bara sníða fyrir mig glerplötu til að leggja ofan á kollinn. Þannig gæti hann nýst bæði sem náttborð og kollur! Vei! Auðvitað skyldi þetta framkvæmt fyrir fermingu eins og allt annað svo ég pantaði glerið hjá Íspan, keypti hvítan Álafosslopa og byrjaði að hekla. Ég er semsagt búin að læra að hekla í hring :)
Ég hafði lopann tvöfaldan og notaði heklunál nr 9 því ég vildi að stykkið yrði svolítið götótt. Þetta tók enga stund, svona ca tvo tíma og ég er ekki vanur heklari.

Ég heklaði bara þangað til
stykkið náði aðeins út fyrir
brúnirnar á kollinum.

Glerplatan, lesefni fyrir
svefninn og vekjaraklukkan
komin á "náttborðið".

Ég þræddi svo hvítt Smart-garn meðfram brúninni á hringnum, lagði hann ofan á kollinn og dró saman þar til það hafði strekkst vel á honum og batt svo hnút. Upphaflega hugmyndin var að kollurinn og "gæran" yrðu par en það verður bara að vera svona fjarbúð nema í boðum :) En mikið hrikalega eru þau nú sæt saman!

Ég var svo á flandri um daginn og rak nefið inn í Góða. Ætlaði svo sannarlega ekki að kaupa koll, en þessi öskraði á mig af því að hinn var svo fljótlegur. Og þarna liggur nefnilega hundurinn grafinn... Ég sá strax að ég yrði að hekla sessuna á þennan þétt svo ég þyrfti ekki að bólstra hana líka! Ég keypti því Kambgarn sem er aðeins fínna en Álafosslopinn en er líka íslensk ull, hafði það þrefallt og reif upp heklunál nr 3,5! GUÐ MINN GÓÐUR! Það var þegar ég var á degi tvö að hekla og var ekki nema hálfnuð sem ég hringdi í IKEA og afpantaði þessa 10 kolla...

Ég keypti svo kremhvítt sprey, pússaði létt yfir fæturna á kollinum og gluðaði spreyinu á. Það er mikilvægt að "rífa" aðeins upp járnið þegar maður er að spreyja svoleiðis hluti því annars lekur spreyið bara og festist ekki við hlutinn sem verið er að spreyja.

Það sem sést hér til vinstri er algjör snilld! Þetta fékk ég í Stoff och stil, sauma- og hannyrðaverslun sem ég hef áður nefnt og kynntist þegar ég bjó í Svíþjóð. Ég fór oft þangað bara til að strjúka efnunum :) Þetta er tala sem er í tvennu lagi. Það gerir manni kleift að leggja td. efnisbút, nú eða heklaða dúllu, yfir töluna og festa það með neðri hlutanum sem smellist undir töluna og heldur því þannig á sínum stað!

En kollurinn er tilbúinn og í þemalit fermingar frumburðarins!

Mér er vonandi fyrirgefið, en einn verður að duga... :)

Hreindýr vikunnar ;)

Hver kannast ekki við það að standa á kassanum í föndurbúðinni með fiðrildi í maganum og hugsa: "Nennir þú að drífa þig að stimpla þetta inn kona! Ég þarf að komast heim að föndra!" Það var allavegana það sem ég hugsaði í fyrradag þegar ég fór að kaupa strigann sem ég notaði í þetta verkefni ;). Ég var svo oft búin að rekast á svipaðar hugmyndir á vafri mínu um netheima. Þá var búið að raða tölum í bókstafi og hengja á herbergishurðar og fleira í þeim dúr. bókstafahugmyndin heillaði mig ekki beint en hugmyndin um að nýta tölurnar fannst mér góð. Ég meina eiga ekki allar konur fulla kassa af allskyns tölum sem aldrei verða notaðar? Ekki?
Svo laust því niður: hreindýr! Þau eru í tísku er það ekki, ásamt allskyns öðrum dýrum, en ég sá fyrir mér að útlínur af hreindýri myndu njóta sín vel í svonalagað.

Ég æddi því í Liti og föndur til að kaupa striga. Á leiðinni var ég að hugsa hvernig ég ætti að mála strigann því mér fannst ómögulegt að hafa hann hvítan. Svo fór ég að hugsa að kanski yrði þetta of mikið tjúll með lituðum bakgrunni og marglitum tölum? Þá langaði mig allt í einu að strengja einhverskonar hör á blindramma og líma tölurnar á það. Grábrúnn er eitthvað svo neutral og gengur með öllum litum. Þegar ég fór svo að skoða málningarstrigana í búðinni sá ég að bakhliðin á þeim var bara akkúrat liturinn og áferðin sem ég hafði í huga! Stúlkan í búðinni horfði á mig í forundran þegar ég spurði hana hvort hún gæti ekki strengt strigann á röngunni fyrir mig á einn svona ramma og gat ekki stillt sig um að spyrja hvað ég ætlaði eiginlega að gera við þetta? :)

Svo var bara að græja útlínur af hreindýri. Þó að mér sé ýmislegt til lista lagt er ég ekki flink að teikna og skrifa alveg tímamóta illa! Svo ég fór á netið og fann þessa mynd af svona líka sætu jóla-hreindýri :) Útlínurnar voru tiltölulega einfaldar sem var það sem ég var að leita að. Mér fannst reyndar hornin ekki nógu stór en sá fyrir mér að það yrði nú auðvelt að bæta úr því. Ég klippti því myndina út, lagði hana á strigann og teiknaði laust með blýanti eftir útlínunum.

Áður en ég byrjaði fannst mér gáfulegt að leggja svolítið grunninn að "listaverkinu" svo ég lagði tölurnar ofan á myndina þar til ég var orðin nokkuð sátt við uppröðunina. Hún breyttist nú reyndar lítillega þegar ég fór svo að líma tölurnar á strigann. Ég átti svo í fórum mínum útsaumsgarn sem ég hafði einhverntíman keypt og áður en ég festi tölurnar á þræddi ég þær alla með mismunandi litum til að þetta liti út fyrir að vera saumað á strigann.

Og sjáiði bara! Nú langar mig bara að gera fleiri og stærri! Ég held jafnvel að ég þurfi að hætta að vinna...

Enginn verður óbarinn biskup, það er bara þannig.

Um daginn fékk ég hugmynd. Hugmyndin var góð og vel framkvæmanleg en vandamálið var að finna rétta efniviðinn. Mig langaði að hekla gólfmottu úr einhverju grófu garni, helst bómull, en fann ekkert sem var mér að skapi. Ég var svo að rölta Laugaveginn á miðvikudaginn í síðustu viku og ákvað að kíkja í Storkinn sem er frábær handavinnubúð staðsett í gamla Kjörgarði. Þar í glugganum hékk akkúrat það sem ég var að leita að! Dásamleg finnsk bómull sem er vélprjónuð í gróft garn.

Garnið er selt í tveggja kílóa einingum og kemur í svona hálfgerðum hrúgum eins og sést á myndinni hér til hægri. Það er ákveðinn ókostur fyrir fólk eins og mig sem vill byrja strax og gefur sér því ekki tíma til að vefja það upp í hnykla. Úr þessu geta myndast alveg rosalegar flækjur get ég sagt ykkur! Garnið er fáanlegt í ótal litum en þar sem við Gummi keyptum nýlega símabekk í Góða hirðinum sem við ætlum að gera upp og láta bólstra fannst mér upplagt að velja liti í stíl við áklæðið sem við völdum.

Ég var búin að ákveða að mottan yrði samansett úr misstórum hringjum sem ég myndi svo sauma saman á brúnunum þar sem hringirnir mætast. Ég var hins vegar ekki búin að ákveða hvort hringirnir yrðu einlitir eða röndóttir, eða hvort mottan yrði regluleg eða óregluleg. Úr varð að allir hringirnir urðu röndóttir.

Ég get hins vegar aldrei gert neitt eins og á að gera það, svo þegar ég var komin vel á veg komst ég að því að mér fannst eiginlega rangan (myndin til hægri hér að neðan) fallegri en réttan (myndin til vinstri), svo ég ákvað að rangan yrði hin nýja rétta!

Þetta var tiltölulega fljótlegt þar sem garnið er svo gróft og áður en ég vissi af var ég búin að hekla 17 misstóra hringi. Nú var bara að ganga frá endunum og ákveða hvort djásnið ætti að vera reglulegt eða óreglulegt í laginu.
Þegar ég var hins vegar búin að ganga frá öllum endunum sá ég að þegar maður heklar röndótt í hring skarast litirnir alltaf aðeins þar sem skipt er um lit. Þetta átti ekkert sérstaklega vel við mig þannig að úr varð að ég saumaði mottuna ekki saman! Ég er ekki búin að gera það upp við mig hvort ég rek herlegheitin upp og hef alla hringina einlita, eða hvort ég reyni að þagga niður í OCD-púkanum og hafi þetta svona :)

Svo núna stendur Gummalingur í stofunni, hofir á mottuna og síendurtekur: "Elva, um hvað ertu að tala? Hvað skarast og hvar skarast það?" ;)

Ég get ekki fundið upp hjólið í hverri viku!

Það er alltaf gaman þegar maður getur verið fólki innblástur eða hvatning í hvaða samhengi sem það kann að vera. Góð vinkona mín sendi mér SMS í gærkvöld og benti mér á að kíkja á þessa síðu hér: bergruniris.com sem ég gerði. Þar hafði eigandi síðunnar málað inn í hansahillur að minni fyrirmynd eftir myndum sem birtust í Hús & híbýli, því frábæra tímariti, í fyrra! Ég verð að viðurkenna að ég varð pínulítið montin :) Má það ekki?

En að verkefni vikunnar, sem er lítið og löðurmannlegt, og alls ekki verkefni síðastliðinnar viku! Í síðustu viku var ég með fjölskylduna á skíðum á Akureyri, þar sem við nutum okkar í botn í faðmi fjölskyldu og vina. Þegar ég var búin að sitja stjörf í tvo daga að flétta hálsmen fyrir síðustu færslu var kominn tími til að eyða fjölskyldufríinu með fjölskyldunni, svo ég lagði niður störf... 

Einhverntíman í fyrra uppgötvaði ég dásemdir krítarmálningarinnar. Fór hamförum og málaði hitt og þetta með henni. Ekki bara hluti sem átti að kríta á heldur bara það sem mér datt í hug. Ástæðan er einföld; krítarmálning þekur alveg einsatklega vel og er stjarnfræðilega fljót að þorna. Krítarmálninguna á myndinni hér til hliðar fékk ég í föndurbúðinni í Holtagörðum og mæli hiklaust með henni. Ef mála á hins vega stóran flöt með krítarmálningu er ódýrara að kaupa hana í málningavöruverslunum.

Eins og svo oft áður lá leið mín svo í Góða hriðinn. Teak-æðið sem ég er haldin var í sínum hæstu hæðum á þessum tíma. Þar rakst ég á þessa dýrindis veislubakka á litlar 300 krónur stykkið. Ég keypti upp lagerinn sem taldi 10 stykki. Ég ætlaði mér að mála þá alla með krítarmálningu, en komst nú aldrei lengra en að mála tvo. Ekki það að þetta sé tímafrekt verk, heldur hef ég örugglega bara verið rokin í eitthvað annað þegar þessir voru þornaðir. Mér finnst þetta lífga heilmikið upp á bakkana og það verður svo miklu skemmtilegra að nota þá.

Svo er líka upplagt að taka gamla og ljóta bakka og hressa aðeins upp á þá með krítarmálningunni eins og ég gerði við þennan bakka úr Tiger á myndinni til hægri.

Þangað til í næstu viku... :)

Sumar hugmyndir eru einfaldlega betri en aðrar!

Nú kom ég sjálfri mér á óvart!

Ég var að vafra um netið í síðustu viku og rakst á mynd af hálsmeni sem var fléttað saman úr skóreimum, pakkaborðum og gömlum hálsfestum. Það var eitthvað við þessa hálsfesti. Hún var gróf og litrík en það var líka eitthvað kvenlegt við hana. Hugmyndirnar gjörsamlega hrúguðust upp í kollinum á mér. Ég sá fyrir mér að flétta inn í svona hálsmen allskyns bönd, borða, leðurreimar, perlufestar og keðjur, að þetta gætu verið hálsmen sem bæði væri hægt að nota við fína kjóla og skyrtur, og líka bara við blaser og bol eða gallaskyrtuna...
Hálsmenið sem kveikti hugmyndina var í öllum regnbogans litum, en litli OCD-púkinn á öxlinni á mér vildi hafa meiri sétteringar í þessu. Ég ákvað að byrja á því að notast við borða, keðjur og bönd sem ég ætti, til að sjá hvort þetta væri raunverulega góð hugmynd. Ég þurfti reyndar að kaupa grunnkeðjuna, festingu, vír og lím til að geta pússlað þessu saman.

í þetta fléttaði ég m.a. skóreim, pakkaborða
frá HAY og keðju úr gömlu H&M hálsmeni.

Er ekki neon örugglega í tísku? :) Ég var svo ánægð með frumraunina að ég gat ekki setið á mér að útfæra þetta aðeins betur og fór á stúfana til að skoða hvað væri í boði í föndur- og hannyrðabúðunum. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Mér féllust eiginlega bara hendur! Úrvalið er ótrúlegt af allkyns borðum, blúndum, keðjum, perlufestum, leðurböndum, glimmerböndum, böndum með semelíusteinum og bara hverju sem hugurinn girnist. Ég ætla samt að vera hreinskilin og segja ykkur að svona dót er ekki alveg ókeypis, og ef maður vill vera virkilega flottur á því og kaupa alvöru perlur, steina og keðjur þá fer maður rakleiðis í Handverkshúsið á Dalvegi. Snilldarverslun sem ég vissi ekki að væri til fyrr en á föstudaginn sl.

Ég er búin að flétta átta hálsmen og
verð alltaf jafnhissa hvað þau koma vel út! 

Við Gummalingur áttum smá frí og ákváðum því að skella okkur norður til Akureyrar á Hótel Halldóru og fara á skíði og svona. Þessi fallega, bráðum 18 ára, frænka mín býr þar og var yfir sig hrifin af föndri stóru frænku. Hún fékk því að velja sér eitt og valdi þetta bleika.

Helsti höfuðverkurinn í þessu öllu saman var að ganga frá endunum á fléttunni. Að fela þá á smekklegan hátt og þannig að það héldist. Niðurstaðan varð sú að velja passlega gróft band og vefja það eins þétt og mögulegt er utan um endana og líma það niður með Superglue eða E6000. Hvoru tveggja eru dúndurlím! 

Ég ætla bara að leyfa myndunum að tala sínu máli... Gleðilegan þriðjudag!

Og áfram prjóna ég...

Ég átti afmæli í gær. Átti yndislegan dag með þeim sem mér þykir vænt um. Mikið óskaplega er ég heppin, með allt þetta fallega og góða fólk í kringum mig! Suma daga er lífið svo gott að maður bókstaflega veit ekki hvernig maður á að vera...

Það var heiðursgestur í boðinu. Yngsta viðbótin við vinahópinn, dásamlega falleg lítil stúlka. Skrýtið til þess að hugsa að ein af mínum bestu vinkonum sé að eignast sitt fyrsta barn á sama tíma og ég fermi mitt. Þessi litli gullmoli fæddist í nóvember og það er rúm vika síðan ég sá hana fyrst. Já, það er skammarlegt að segja frá því, en stundum heldur maður að maður sé uppteknari en maður í raun og veru er. Ég ákvað að reyna að bæta upp fyrir sinnuleysið og prjóna peysu á barnið.

Ég er búin að prjóna nokkrar peysur síðan ég lærði að prjóna. Mér er það lífsins ómögulegt að prjóna eftir uppskrift. Ekki af því að ég geti það ekki, heldur finnst mér það bara ekki skemmtilegt. Mér finnst helmingurinn af prjónaskapnum vera hugmyndin og litavalið. Amma á Akureyri hefur eflaus oft hrist hausinn þegar ég hringi til að fá ráðleggingar :).

Þessi peysa er sú fimmta sem ég prjóna í þessum stíl. Mér finnst hugmyndin góð, bæði af því að maður getur leikið sér svo mikið með litina og munsturbekkinn og svo er upplagt að geta hneppt vel frá hálsmálinu þegar svona litlir hnoðrar eiga í hlut. Þetta er líka mjög einföld peysa að prjóna. Ég studdist við mál af peysu úr prjónablaðinu Ýr sem var gefin upp fyrir 3-6 mánaða. Ég var með grófara garn og þá reiknaði ég lykkjufjöldan út miðað við prjónfestuna sem gefin er upp á garninu sem er í uppskriftinni og garninu sem á að prjóna úr. Í þessa peysu notaði ég SMART garn sem er norskt ullargarn sem má þvo í vél og ég prónaði hana á prjóna nr 3. Ég nota alltaf minni prjónastærðina sem gefin er upp á garninu af því að mér finnst fallegra þegar flíkurnar eru þéttar. Annað sem gott er að hafa í huga þegar prjónuð er peysa með laskaúrtöku, og engin uppskrift er fyrir hendi, er að auka ermarnar út þar til lykkjuföldin nær helmingnum af lykkjufjöldanum í búknum. Þá gengur úrtakan alltaf upp.

Ég er alltaf í bölvuðu basli þegar ég er að velja liti. Finnst allir litir svo fínir og möguleikarnir á litasamsetningum eru óendanlegir! En svona fór það í þetta sinn:

Svo eru það smáatriðin sem fullkomna verkið. Litla merkið sem ég saumaði í peysuna finnst mér algjört æði! Ég rakst einhverntíman á þetta í uppáhaldsbúðinni minni í Svíþjóð, Stoff och stil. Það er himnaríki fyrir saumakonunur og föndrara. Mér finnst líka setja mikinn svip á peysuna að hafa eina töluna öðruvísi. 

Hvernig er hægt að vera svona sætur!

Ég hef alls ekki verið nógu dugleg að mynda verkin mín, en fann eftir mikla leit þessar myndir:

Upp með prjónana!

Í apríl nk. fermi ég frumburðinn. Já, ótrúlegt en satt þá eru að verða liðin 14 ár síðan þessi gullmoli dró andann í fyrsta sinn. Mér finnst samt meira eins og við þetta teljist ég í fullorðinna manna tölu frekar en hann!

Þegar við fluttum ákváðum við að hann fengi herbergi sem búið var að búa til úr tveimur geymslum á neðsta palli hússins og er beint inn af forstofunni þar. Þetta gerðum við bæði af því að herbergið var stórt og af því að minningin um svaðilför mína í gegnum hús tengdaforeldranna, þegar ég var að laumast þaðan út á laugardagsmorgni fyrir rosalega mörgum árum síðan, er enn ljóslifandi. Ég óska engri stúlku að þurfa að upplifa annan eins taugatrekking og fylgir því að mæta hugsanlega tilvonandi tengdaforeldrum sínum í djammgallanum frá því í gær og með maskara út á kinn :). Svo það er gott að vera bara búin að koma drengnum kyrfilega fyrir í kjallaranum áður en ósköpin dynja yfir... Tíminn líður hratt!

Við ætlum að halda fermingarveisluna hér heima og ég er aðeins búin að vera að "dúllast" til að það verði nú huggulegt í öllum hornum þegar stórfjölskyldan og vinir streyma í húsið til að fagna deginum með okkur. Svona kjallaraherbergi geta verið svolítið dimm, og ofan á það voru öll húsgögnin sem drengurinn átti fyrir, svört. Ég ákvað því að reyna að birta aðeins til í herberginu með því að velja gulan í sem mest af dúlleríinu og setti t.d. gular snúrur í ljósin í herberginu. Ég stóðst heldur ekki mátið og bjó til aðra korktöflu og hengdi yfir skrifborðið hans. Í þetta sinn notaði ég bæði gulan og svartan með korknum og sneri henni líka á hinn veginn.

Af því að áður var herbergið geymsla var þar lítil rafmagnstafla sem ekki er í notkun lengur á einum veggnum. Þetta truflaði mig mikið og eftir smá hugs ákvað ég að mála hana með svartri krítarmálningu og leyfa Stóra að skreyta hana eftir sínu höfði. Ég hef hins vegar ekki hugmynd um hvaða þýðingu þessi texti hefur.



Ég var svo að vafra á netinu um daginn í leit að einhverju sniðugu til að hressa upp á svona unglingaherbergi. Þá rakst ég á kennslumyndband um hvernig má prjóna svona pullu til að sitja á. Mér fannst hugmyndin góð en aðferðin heldur flókin. Ég ákvað því að prófa að einfalda málin aðeins. Ég var svo æst að byrja að ég hentist í Hagkaup í Skeifunni síðla kvölds til að kaupa garn. Ég ákvað að kaupa Álafoss lopa af þremur ástæðum; hann er ódýr, grófur og var til í neon-gulu! Lopinn er gefinn upp fyrir prjóna nr 7 en ég ákvað að hafa hann tvöfaldan og prjóna á prjóna nr 10. Þetta gerði ég til að pullan yrði sem þéttust og þar með sleppa við að fóðra hana svo að tróðið sjáist ekki í gegn. Ég fitjaði upp 80 lykkjur á hringprjón og prjónaði svo perluprjón (1 slétt og 1 brugðin til skiptis og svo öfugt í næsta hring o.s.frv.) í hring þar til svarti liturinn var búinn. Ég endaði í rétt rúmlega 70 cm. Í stað þess að fella af þræddi ég svart Smart garn í gegnum lykkjurnar (mæli ekki með því að nota lopann því hann slitnar auðveldlega) og dró þær saman af öllu afli, til að loka pullunni í annan endan. Ég notaði tvo gamla púða með fiðurfyllingu til að troða í pulluna. Því næst þræddi ég Smart garn meðfram kantinum hinu megin og dró svo saman til að loka. Einfaldara getur þetta varla verið og sjáiði bara hvað þetta kemur vel út:

Upp með prjónana og hugmyndaflugið! Þetta geta allir gert...